آدمهایی را که می رنجانیمهمانند ساعت

آدمهایی را که می رنجانیمهمانند ساعت

آدمهایی را که می رنجانیم
همانند ساعت هایی هستند
که صبح ها دلسوزانه زنگ میزنند
و ما در میان خواب و بیداری بر سر آنها میکوبیم...
و بعد میفهمیم خیلی دیر شده!

نظر شما درمورد این پست چیست؟