تربیت کودک


سؤال :

سلام من خیلی بچه دوستم؛ پسر 2ساله ام را خیلی می بوسم خیلی بغل میکنم و می فشارم بهش میگم دوست دارم، خیلی ازش تعریف میکنم (پسر با ادب، مهربان، آقا، تمیز، خوب، خوشگل، خوش اخلاق) و با او خیلی بازی میکنم. در بازیها کلی تشویقش می کنم، هورا میکشم، دست میزنم و ...(کوچکتر بود بیشتر الان کمتر) البته کار بدی که انجام بده دعوا می کنم، تنبیه میکنم، میگم از کارت ناراحت شدم با یک مشاور که صحبت کردم به من گفت افراطی محبت می کنم و اگر در آینده از محبتم کم بشه صدمات زیادی به پسرم وارد میشه در صورتی که در کتابی خواندم هر چه به فرزندتان محبت کنید زیاد نیست. حال سوالم این است که پسرم به من وابستگی شدیدی داره و من سال آینده میخوام فرزند دیگری داشته باشم به طور ناخداگاه توجه و محبتم مثل قبل نخواهد بود چه کنم آیا کم کم از محبت و توجه ام به او کم کنم؟ رفتار درست چگونه است


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم محبت نه محدوده دارد و نه آسیب زاست آنچه آسیب زاست محبت نابجا و غلط انداز است علت اینگونه محبت ها هم این است که ما به فرزندانمان بر حسب شرایط روحی خود محبت می کنیم و سخت می گیریم! یعنی اگر حال خودمان بانشاط باشد حتی به خطاهای کودکان روی خوش نشان میدهیم و وقتی نشاط نداریم و گرفته ایم حتی به خوبی های آنها بی اعتنایی می کنیم در خصوص فرزند دوم و روش برخورد بسته آموزشی با عنوان "ملاحظات رشدی تربیت فرزند" ببینید

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#تربیت