تک فرزندی


سؤال :

سلام؛ بنده فقط یک فرزند پسر 11 ساله دارم تمام ترس و بیم من از آینده اوست اینکه آیا با وجود تک فرزند بودن در آینده از لحاظ روحی و عاطفی به مشکل برنمی خورد و آیا من به عنوان مادر می توانم هم اکنون و در آینده تا حدودی جای خواهر و برادر نداشته اش را پر کنم یا نه. گاهی اوقات حس می کنم برای رفع کمبودهای عاطفی یا حس کردن و لذت بردن بشتر از دوران کودکی فرزندم باید خیلی به او توجه کنم با او بازی کنم مثل بچه ها حرف بزنم خواسته ها و آرزوهای کودکانه اش را مثل یک دوست برآورده کنم اما همسرم می گوید تو خیلی بچه را لوس کردی نمیگذاری در سختی باشد تا بداند زندگی مشکل هم دارد همه خواسته هایش نباید اجابت شود. به نظر شما رفتار من چگونه باید باشد؟


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم بجای این همه آیا و مبادا، فرزند بیاورید معلوم است که وقتی همه ثمره زندگی شما این کودک است هم برای شما و هم برای خودش این توهم پیش می آید که باید همه چیز فراهم باشد و هرخواسته ای رعایت شود شوهرتان حرف اشتباهی نمی زند و از سر محبت هم می زند اگر چه بجای ایراد گرفتن به شما باید تو را تشویق می کرد که مادر سه چهار بچه باشی یکی از مسایل عمده تک فرزندی همین نگرانی های مستمر والدین و بویژه مادر است که: مبادا اینطور بشود، مبادا آنطور بشود، آیا این درست است، آیا آن درست است و... و این نگرانی ها بخاطر این است که همین یکی ست و حساسیت به تربیت او بالاست و چه بسا این بالایی برای دو طرف (والدین و فرزند) اثر سوء داشته باشد مادرشو، دوباره و چندباره مادر شو و بیخود نگران این 11 ساله هم نباش

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#ترس ها و نگرانی ها از فرزندداری