homeصفحه اصلی contactsمشاوره ها descriptionمقالات video_libraryدوره های آموزشی descriptionاخبار و تصاویر ازدواج دانشجویی۱۱۴
chatارسال بازخورد یا ایده navigationقوانین و شرایط contact_phoneتماس با ما person_pinدرباره ما phonelink_setupدریافت اپلیکیشن
وابستگی


سؤال :

با سلام علائم وابستگی زن و شوهر چه می تواند باشد و اصلا آیا وابستگی درست است یاخیر؟ در صورت خیر خواهشمند است راههای جلو گیری از وابسته شدن را راهنمایی فرمایید. با تشکر


جواب :

از ارتباط و حُسن اعتماد شما با «مجموعه پرسمان» صمیمانه تشکر می‌کنیم و خوشحالیم که شما نیز به جمع «پرسمانی‌ها» پیوسته‌اید. این را بدانید که هر چیزی در این عالَم حد و مرز مشخصی دارد؛ به همین خاطر ارتباطات دوستانه با دیگران، میزان علاقه‌مندی‌ها، کمیت و کیفیت عشق و عاشقی‌ها حتی بین زن و شوهر نیز از این امر مستثنی نیست. پیامبر اعظم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) در سخنی می‌فرمایند: «خيرُ الأمور أوْسَطُها» (1)؛ «بهترين كارها آن است كه به اعتدال و حد میانه نزديكتر باشد». این گونه امور هرگز نباید از حد خود فراتر رود و به دلبستگی شدید و به مرز وابستگی روانی برسد و یا چنان شدت یابد که افراد را از پرداختن به امور مهمتر زندگی همچون تحصیل، کار و کارهای مهم‌تر دیگر زندگی بازدارد و فکر و ذهن آنها را شدیداً مشغول سازد و آنها را در معرض ابتلا به برخی از آشفتگی های روحی و روانی قرار دهد. اصولاً، وابستگي رواني به هر چيزي يا هر کسي به شدت مذموم است؛ چرا که وابستگی روانی باعث کاهش عملکرد در فرد مي‌گردد و به نوعي فرد را از زندگي روزانه ‌و عادي خود خارج مي‌سازد و وی را از پرداختن به وظایف دیگر زندگی باز می‌دارد. فرد وابسته رواني مثل فرد معتاد، دلش به موضوع وابستگي خوش است، در حالي که اين وابستگي عقلاً و منطقاً امري به شدت نکوهيده‌اي است. آنچه که در اسلام و حوزه روان‌شناسي به عنوان يک اصل مهم، مورد تأکيد قرار گرفته، پيشگيري از علاقه افراطي و وابستگی روانی است. در اسلام به شدت از وابستگي به غير خدا پرهيز داده شده است. اولياي خدا و ائمه معصومين (علیهم‌السلام) به همسران و فرزندان خود علاقه‌مند و دلبسته بودند، ولي سر سوزني به غير خدا وابسته نبودند؛ به همین خاطر، وقتی دین الهی در خطر بوده و یا امر الهی در کار بوده است به سادگی هر چه تمام، زن و فرزند خود را رها ساخته‌اند و یا آنها را در راه یاری دین فدا کرده‌اند. داستان حضرت ابراهیم (علیه‌السلام) و ذبح فرزندش اسماعیل، داستان حضرت موسی و رها کردن زن و فرزند در بیابان برهوت به امر خدا، داستان حضرت اسماعیل (علیه‌السلام) و هاجر، داستان امام حسین (علیه‌السلام) و فدا کردن فرزندان، برادرزادگان و یارانش در راه دین از این گونه نمونه هاست. اصولاً وابستگی روانی همان عشق مرضي است که با علایم عمده زیر مشخص می‌شود: 1. وجود عشق و علاقه افراطی؛ 2. مشغولیت‌ فکری و ذهنی زیاد؛ 3. مختل شدن کارکردهای اصلی فرد و بازداشتن وی از پرداختن به امورات زندگی؛ 4. گره زدن زندگی و حیات فرد عاشق به وجود معشوق به طوری که فرد عاشق، معنای زندگی را در معشوقش خلاصه می‌کند و لحظه‌ای نمی‌تواند بدون معشوق سپری کند و به حیات خویش ادامه دهد. به هر حال همسران نیز می توانند به یکدیگر دلبسته شوند، اما در هر صورت نباید به یکدیگر چنان وابسته شوند که وجود خود را در دیگری بینند و بدون وجود دیگری دچار تنش روحی و روانی شدید گردند. همواره موفق و کامروا باشید. پی‌نوشت‌: 1. ابوالقاسم، ‏پاينده، نهج‌الفصاحة (مجموعه كلمات قصار حضرت رسول صلی‌الله‌علیه‌و‌آله)، تهران‏: دنياى دانش‏، 1363، ص466.

عکس مشاور
مشاور: پرسمان نهاد رهبری

email info@ezdevaj.org

کلید واژه ها: