اخلاق فردی


سؤال :

سلام دو تا سوال دارم 1-جناب دکتر بنده فردی هستم که از دیدگاه اطرافیان فردی سازگار ،نرمش گر شناخته میشوم و دقیقا هم همین طور است از خصوصیات اخلاقی من هم همین است یعنی این طور راحت ترم و روان آسوده ای دارم هرگز به ناراحت کردن دیگران و یا اعمال فشار برآنها راضی نمیشوم ولی من و همه اعضای خانواده به اتفاق به این نتیجه رسیده ایم که ضرباتی که در زندگی خورده ایم به خاطر این خوی رفتاری مان بوده است مثلا عدم حساب بردن بقیه از ما و یا سو استفاده آنها حالا سوال و دغدغه من این است که راه قاطعیت به خرج دادن و رفتار اصیل دینی چیست ما اشتباه میکنیم یا بقیه آیا از رفتار ما بقیه برداشت حماقت میکنند یا نه؟؟؟ 2-آقای دکتر بنده چادری ام و بهش بسیار علاقه دارم و احساس آسودگی دارم ولی مشکل من این است که جادر روانم را آزار میدهد و حس میکنم که با جادر و بدون جادر رفتار و احساسات متفاوتی از من سر میزند چرا؟؟؟راه حل چیست؟؟


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم نرم و روان و آسوده بودن ، و با دیگران به نرمی و رعایت رفتار کردن ، ملاک نیست ، ملاک این است که بفهمی این رعایت را چرا انجام میدادی و ارزش حقیقی و آرامش واقعی پس از این ارزیابی ممکن می شود یک وقت آدم به رشد و بزرگی دست پیدا کرده است که برای مردم به تعبیر قرآن عافیت است ( عافین عن الناس ) . مثل آنچه حجج الهی بودند اما گاهی برای اینکه مبادا طردش کنند یا اعتنایشان را از او بردارند ، تسلیم درخواست های دیگران بوده است و به همان رنگی در می آمده است که انتظار دیگران بود ، این ضعف و ذلت است آدمی اگر اولی باشد هیچ وقت از رفتارش پشیمان نیست ، حتی اگر همه نفی اش کنند

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#رشد فردی