گم کردن هدف زندگی و سردرگمی


سؤال :

من نمی دانم باید به چه سمتی بروم و دچار دودلی و شک و تردیدم و از اینکه عمرم داره هدر مره ناراحتم ولی واقعا نمی دونم در چه کاری موفقم من لیسانس بیو تکنولوژی را گرفتم اما حالا فهمیدم به در د این رشته نمی خورم من همچنین به دلیل شرایط مالی نامشاعد قادر به ادامه تحصیل نیستم چون هزینه پایان نامه بالاست من حس خوبی ندارم از وقتی که پرم از دنیا رفت اصلا سردرگم و مات و مبهوتم که چه تصمیمی برای زندگیم بگیرم سرکار بروم دانشگاه خیلی حالم بده اقای دکتر کمکم کنید من از رفتن به دانشگاه و ادامه تحصیل هم با توجه به بی حجابی ها و ...می ترسم از وقتی در دانشگاه غیر انتفاعی تحصیل کردم و بی نمازی و بی حجابی دیدم حال خوشی ندارم و از طرفی رفتن به حوزه را برای ادامه تحصیل دوست ندارم


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم اشکال شما در این است که خیال کرده اید ارزش انسان به این است که یا درس بخواند و یا شاغل در کاری باشد ! در حالیکه ارزش حقیقی انسان در این است که اولا معرفت داشته باشد به اینکه کارش در دنیا چیست؟ و فرصت عظیم عمر را سرگرم در اموراتی نماند که برای فردای معادش دو ریال ارزش ندارد . خداوند از من سئوال نمی کند که چرا بیو تکنولوژی را ادامه ندادی ، ولی حتما می پرسد عمر عزیزی که من به تو نعمت دادم در چه راه و مسیری انداختی و آنرا صرف چه کردی ؟ و آنچه دنبالش بودی تو را به قرب من رساند یا نه ؟ کار دیگری که ارزش آدمی را ممکن می کند این است که به نقشها و کارکردهایی که خداوند به آن دعوت کرده است توجه کند . خدا تو را زن آفرید که همسری و مادری را در دامانت بگذارد ،‌ و به تو قلب و روح و لطافت و احساسی بخشید که از آنها برای این کارکردهای مهم بهره ببری ،‌ نه اینکه همه اش را بیاندازی دنبال اینکه آن مدرک و این شغل را کسب کنم! کار سومت ظرفیت سازی روانی و وسعت وجودی ست . وسعتی که بتواند برکتهای بزرگ و درشت بندگی خدا را در ما ممکن کند . نه اینکه از حرص و رنج چرا آنرا نشدم و این را بدست نیاوردم بسوزیم و بشویم یک آدم تحریک پذیر ،‌ حساس و زودرنج و کم تحملی که حوصله خودمان را هم نداریم برگرد به این ارزشهای حقیقی

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#رشد فردی