ازدواج


سؤال :

با عرض سلام و ادب خدمت استاد اقای دکتر بنده دختری 23 ساله هستم در خود شدیدا میل و نیاز به ازدواج احساس می کنم بسته پایه ریزی ازدواج موفق شما را هم دیدم و احساس می کنم که به شناخت و بلوغ عقلی نیز رسیده ام.. اما تاکنون خواستگار مناسبی نداشته ام و هرکدام یک مشکلی داشتند.. بیکار.. تحصیلات کم.. سن زیاد... نداشتن تفاهم.. من شرایط خانوادگی خوبی دارم و ظاهرم هم می توان گفت خوب است... اما چهره کم تر از سنم نشان می دهد. گاها پیش امده که از من پرسیده اند کلاس چندمم.. از من که 23 ساله هستم. خانواده ی بنده درکم نمی کنند.. فکر می کنند که برای ازدواج عجله دارم.ولی این عجله نیست این میل و نیاز من است.. واقعا احساس می کنم که احساساتم معلق مانده.. مدام چشم انتظارم که خواستگار مناسبی بیاید... به نظرم من این یک بی انصافی در حق دختر است پسر اگر نیاز به ازدواج کند می تواند هزار جا خواستگاری برود تا همسر مناسبش را پیدا کند و یک دختر اگر با حیا و عفیف باشد باید آنقدر منتظر بماند تا شاید یک نفر بیاید. انسان ضعیف و افسرده ای نیستم ولی از انتظار خسته شدم و متاسفانه میلم هم به ازدواج نه تنها کم نمی شود بلکه با این که مدام به خود می گویم زندگی که فقط ازدواج نیست و به کارهای دیگر فکر کن ولی باز میل عاطفی ام شدید تر می شود و تمرکز ندارم.


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم این نیاز طبیعی پرفشار وقتی سامان می گیرد که احساس رسالت و مسئولیت در آدمها جدی شود و مقدم ترین کسان برای این احساس رسالت پدر و برادر و خانواده و فامیل خودت هستند وجود هر دختر در درون فامیل یعنی رسالتی بر دوش اعضاء آن فامیل پدر که نباید منتظر بماند تا خواستگار بیاید ، و آنوقت شرط و شروط سنگین بگذارد و مهریه زیاد بخواهد! پدر باید راه بیفتد ببیند پسر خوب و هم کفو دخترش کجاست

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#رشد فردی