رضا و تسلیم


سؤال :

سلام آقای دکتر. اول اینکه خدا رو شکر میکنم که شما رو داده به ما تا توی مشکلات کمکمون کنید. آقای دکتر من چند تا سوال دارم برای اینکه جواب هاشو تمیز بدم جدا جدا سوال ها رو ارسال میکنم. سوال اولم: بنابر توصیه شما توی پاسخ هایی که به دیگران داده بودید کتاب های استاد صفایی حائری رو خوندم. و آرامش عجیبی وارد من شد. منتها یه سوال برای من توی زندگیم بی جواب مونده و سوال خیلی ها هست که از من میپرسید. اگه اشتباه برداشت نکرده باشم استاد صفایی حائری خیلی رو بحث رضا و تسلیم تاکید میکردند. منظورم توی بلا و مصیبت هست. من روی هم رفته نفهمیدم آن رضایتی که خدا میپسندد و باید انسان به آن راضی باشد چیست؟و آن عدم رضایت به وضع موجود که باعث رشد انسان میشود چیست؟درصد بالایی از عوامل عوامل بدست بشر قابل تغییر است. حتی قوای جسمانی. (منظورم اینه که همه میگن به چیزى راضی باش که دست تو نیست). درضمن خیلی چیزها دست خود ما هست و با آگاهی نسبی که داریم انتخاب میکنیم. و در آینده که آگاهی ما بیشتر شد متوجه میشیم اگر در گذشته بیشتر تلاش کرده بودیم یا مثلاً فلانی نگفته بود یا.... انتخاب بهتری میکردیم. حالا باید این انتخاب اشتباه رو بهش راضی بشیم یا ناراضی؟؟؟ از کجا بدانیم وضع موجود منظورم مشکلاتی که در زمان حال داریم ناشی اشتباهات ما هست یا مصلحت خدا؟ مثلاً همانطور که قبلاً به شما گفتم من الان این فکر میاد سراغم که ای کاش رشته پزشکی درس خونده بودم. خب الان یه رشته ی مکانیک خوندم . الان نمیدونم اشتباه من باعث شده پزشکی نرم یا تقدیر خداوند بوده.یا اصلاً اینکه باید تغییر بدم این مسیر رو یا راضی باشم به همین وضع موجود؟؟؟؟؟ حتی به کتاب شهید مطهری هم رجوع کردم مبحث رضا و تسلیم. ولی متاسفانه اونجا هم نفهمیدم.


جواب :

بسم الله الرحمن الرحیم تسلیم و رضا در محضر پروردگار ، چه منعی دارد به انجام تکالیفی که به عهده داریم ؟! حوزه تسلیم به خداوند در دو محور کلی ست : یکی اینکه آنچه خداوند رزق ما کرده است و ما در تنظیم و تشکیل آن نقشی نداریم ، راضی و شاکر باشیم و دیگر اینکه بعد از تلاش برای تکالیفی که بر عهده داریم ، نسبت به نتیجه ای که حاصل شده است هم به اندازه شکر و رضا برسیم مثلا برای فرزند من یک بیماری پیش می آید که من در ایجاد آن سعی و عمدی نداشتم ، از پیدایش آن به جزع و بی تابی نیافتم ، و بعد از آنکه تکالیف درمان آن را دنبال کردم ، اگر منجر به بقا یا تشدید بیماری یا حتی فوت فرزند شد ، باز بی تاب نباشم در مسیر تکالیف ، خداوند ابزاری را برای ما قرار داده است که باید نسبت به آنها آگاه و مراقب باشیم : اول عقل / یعنی به قدرت تشخیص دست پیدا کنیم و یا از اهالی صاحب آن کمک بگیریم . دوم عبرت / از عبرتهایی که مدام در کنار ما بروز دارند استفاده کنیم و به آنها بصیرت داشته باشیم . سوم مراجعه و مشورت / به آنهایی که ایشان را در قابلیت و تشخیص راه صواب و ناصواب اعماد داریم

عکس مشاور
مشاور: حمید حبشی
کارشناس حوزه خانواده

email

کلید واژه ها:


#رشد فردی