ناتوانی جنسی شوهر


سؤال :

4 ساله ازدواج كردم؛ از ابتداي زندگيم هم متوجه شده بودم كه شوهرم ناتوانی جنسي (اختلال نعوظ) داره حتي ما 3 ماه بعد از ازدواجم تونستيم براي اولين بار سكس كنيم ولی چون سريع باردار شدم و ويار شديد داشتم و بعد هم زايمان هيچ وقت فرصت فكر كردن زياد روي اين موضوع رو نداشتم اما حالا كه بچه بزرگ شده مشكل ناتواني جنسي شوهرم مشكل اساسى زندگى من شده، چون شوهرم مشكل جنسى پيداكرده از رفتن به دكتر هم امتناع ميكنه و به هيچ عنوان سمت من نمياد. بارها و بارها خودم سمتش ميرم وازش مي خوام اما منو پس ميزنه و همش ميگه خوب ميشم همين موضوع هم باعث شده خيلى بداخلاق بشم شبا تا صبح تلويزيون نگاه مي كنه با اينكه خيلي دوستش دارم اما دست خودم نيست بازم اين موضوع باعث شده عصبي بشم. شوهرم منو دوست داره اما از رفتن به دكتر و درمان خودش خودداري مي كنه. شما بگید من جکار کنم؟


جواب :

خواهر ارجمند بسيار خوشحاليم كه مورد اعتماد شما قرار گرفته ايم، اميدواريم كه اين مكاتبات مورد رضاي پروردگار و مفيد براي شما باشد، خواهر ارجمند نوشته ايد كه همسرتان اختلال نعوظ دارد، در اين صورت بهترين اقدام اين است كه متن زير را در اختيار او قرار دهيد تا او با آگاهي از وضعيت خودش، به درمان خودش بپردازد، شما نيز با همراهي و همدلي، او را در فرايند درمان ياري نماييد. اختلال نعوظي در مردان (male erectile disorder) عبارت است از ناكامي محدود يا كامل و مكرر در رسيدن به نعوظ يا حفظ كردن آن در مدت فعاليت جنسي، كه باعث مي شود مرد احساس پريشاني كند، يا در روابط صميمي خود با همسرش با مشكلات ميان فردي مواجه شود.(قبلا براي اشاره به اين اختلال از ا صطلاح ناتواني جنسي استفاده مي شد، اما اكنون اين اصطلاح نامناسب محسوب مي شود، زيرا به نقصي در شخصيت فرد دلالت دارد). دانستن اين نكته بسيار اهميت دارد كه يك بار يا چند بار ، نداشتن نعوظ يا از دست دادن آن در هنگام آميزش، به معني اختلال نعوظ نمي باشد، بلكه همانطور كه بيان شد، اگر اين اتفاق به صورت مكرر رخ بدهد، نشانه اين اختلال مي باشد، بنابراين هيچگاه نبايد به محض مواجه شدن با چنين مشكلي دچار اضطراب و نگراني شد و بر خود برچسب بيماري زد. در برخي موارد، از آنجا كه و جود اين مشكل سبب پريشاني هيجاني و شرمندگي فرد مي شود، ممكن است به طور كلي فرد از آميزش جنسي با همسر خودداري نمايد. برخي مردان از همان آغاز مواجهه جنسي، دچار اين مشكل مي شوند، مردان ديگر مي توانند به نعوظ برسند، اما وقتي مي خواهند اقدام به دخول كنند، يا لحظه اي بعد از آن، نعوظ را از دست مي دهند. اين اختلال مانند ساير كژكاري هاي جنسي مي تواند اوليه( اين مردان هيچگاه نتوانسته اند به نعوظ كافي براي آميزش جنسي برسند يا آن را حفظ كنند)، يا ثانويه(اين مردان براي مدتي توانايي نعوظ داشته اند و پس از مدتي آن را از دست داده اند)، فراگير يا موقعيتي، و ناشي از عوامل رواني يا آميزه اي از عوامل رواني و جسماني باشد. تقريبا در 15 تا 30 درصد مرداني كه ا ختلال نعوظي ثانويه دارند، اين مشكل به مرور زمان برطرف مي گردد، كه علت برطرف شدن آن معمولا تغيير در شدت يا كيفيت رابطه است. اختلال نعوظ در مردان داراي عوامل و زمينه هاي متعددي مي باشد كه طبعا درمان نيز مطابق با همان جنبه ايجاد كننده مشكل خواهد بود. تشخيص نهايي و ارائه راهكار درماني نيز نياز به اطلاعات فراوان و دقيقي از وضعيت فرد و همسر وي و ديگر شرايط روحي و محيطي دارد. *** در ادامه به برخي از علل بوجود آورنده اين اختلال مي پردازيم: 1. عوامل متعددي در شكل گيري يك نعوظ كامل دخالت دارند كه به طور كلي مي توان علل آن را عوامل رواني، عوامل جسماني و داروها و مواد دانست. تقريبا علت نيمي از اختلالات نعوظي، عروقي، عصب شناختي، هورموني يا ضعف عملكرد به علت داروها، الكل و سيگار كشيدن است و اين درصد در سنين بالاتر بيشتر هم مي شود. 2. ديابت قندي، افزايش فشار خون، تصلب شرايين، اختلالات تيروييد، ضربه ها، و ... مي توانند سبب ايجاد اختلال نعوظ در مردان بشوند. 3. تعارضات ناهشيار حل نشده، تجارب جنسي اوليه آسيب زا، افسردگي، اضطراب، استرس، تجارب موقتي و نگران كننده اختلال نعوظ، و ... برخي از عوامل روانشناختي بوجودآورنده اين اختلال مي باشند. 4. برخي از داروها و مواد مي توانند باعث اختلال در نعوظ شوند مانند: داروهاي كاهش دهنده فشار خون مانند: پروپرانولول، هيدروكلرتيازيد، نيفديپين، ديلتيازم، كاپتوپريل، ... و داروهاي مورد استفاده در روانپزشكي مانند: ديازپام،اگزازپام، ... و آنتي آندروژنها (داروهاي ضد هورمون مردانه) مانند: كتوكونازول، اسپيرونولاكتون، فيناسترايد، ... و داروهاي مورد استفاده براي دستگاه گوارش مانند: سايمتدين، ... و مواد مخدر مانند ماري جوانا، كوكايين، هرويين، ... و همچنين مصرف سيگار و الكل نيز در ايجاد اين اختلال موثر است. 5. فرق گذاردن ميان علت هاي روانشناختي، جسماني و داروها، علاوه بر اين كه از جهت علمي اهميت دارد، از جهت تشخيص و انتخاب نوع درمان بسيار مهم و كليدي است. 6. اختلالات نعوظي با منشاء روانشناختي نياز به رواندرماني، اختلالات نعوظي با منشاء جسماني نياز به درمان پزشكي و اختلالات نعوظي با منشاء دارويي نياز به ترك يا جايگزين دارو دارد، كه تمام اين موارد بايد با تشخيص و تحت نظارت متخصص مربوطه باشد. 7. داشتن يا نداشتن نعوظ صبح گاهی يا شبانه مي تواند در كشف منشاء مشكل موثر باشد، به عنوان نمونه در كساني كه نعوظ صبحگاهي كامل وخوبي دارند ولي در طول مدت بيداري اختلال نعوظ دارند، عوامل روانشناختي بيشتر مطرح هستند. 8. چاقي، اعمال جراحي روي پروستات و مجراهاي دستگاه تناسلي، دوچرخه سواري طولاني مدت و ... نيز مي توانند باعث اختلال نعوظ گردند. آگاهي كامل از تعريف و علل بوجود آورنده اين اختلال، مي تواند در پيشگیري و يا شيوه صحيح درمان آن بسيار موثر باشد. موفق باشيد. منتظر مكاتبات بعدي شما هستيم. نویسنده : گروه روانشناسی و مشاوره پرسمان

عکس مشاور
مشاور: پرسمان نهاد رهبری

email info@ezdevaj.org

کلید واژه ها:


#ل هاي جنسي و هويت جنسي (عملكردي، تمايلي و ...)