لکنت زبان در نماز


سؤال :

مدتى است در بعضى از نمازها خصوصاً نماز جماعت در هنگام گفتن تكبيرة الاحرام دچار لكنت مى‏شوم و فكر مى‏كنم علتش اضطراب و استرس است! مى‏خواهم دچار لكنت نشوم، ولى اين كار برايم مشكل است و كمى لكنت پيش مى‏آيد، لطفاً مرا يارى كنيد تا با آرامش تكبيرة الاحرام بگويم. البته من در نمازهاى مستحبى و فرادا، كمتر اين مشكل را دارم.


جواب :

پاسخ: اضطراب ناشى از دقّت و ترس زياد به دليل اشتباه شدن تكبير نماز، باعث مى‏شود هنگام گفتن آن، دچار لكنت شويد و نتوانيد آن را به طور عادى بگوييد. بهترين راه حل مشكل، اضطراب زدايى است كه در صورت بى‏توجهى به درمان آن، مى‏تواند به سرعت گسترش يابد و در گفتن ساير كلمات نيز اختلال ايجاد كند. پس تا جايى كه ممكن است آن را ريشه كن سازيد و يا اينكه كه نگذاريد گسترده‏تر شود. براى حل اين مشكل عمل به توصيه‏هاى زير بايسته است: 1. به خود تلقين كنيد گفتن تكبير با گفتن كلمات ديگر هيچ فرقى ندارد و شما كاملا قادريد آن را تلفظ كنيد. اگر قبل از نماز، بتوانيد با اين كار، ترس و اضطراب خود را برطرف سازيد، در گفتن تكبير مشكلى نخواهيد داشت. لازمه آن، اين است كه پس از كمى انديشيدن براى قانع كردن خود، بسيار عادى بوده و ترسى نداشته باشيد؛ زيرا هر چه به اين فكر كنيد كه آيا مى‏توانيد تكبير نماز را درست بگوييد يا نه، بيشتر مضطرب مى‏شويد و كمتر مى‏توانيد جلوى لكنت زبان خود را بگيريد. در واقع هر چه بيشتر بكوشيد لكنت خودتان را متوقف كنيد، به طور ناخواسته آن را بدتر مى‏كنيد. 2. نسبت به مشكل هيچ‏گونه حساسيتى نشان ندهيد و از اينكه ديگران متوجه مشكل شمايند، نگران نباشيد؛ زيرا ترس و خجالت، باعث تشديد آن مى‏شود. پس هر چه آرامش بيشترى هنگام نماز داشته باشيد و لكنت خود را مشكل مهمى ندانيد، آسان‏تر مى‏توانيد آن را از بين ببريد. اما اگر بخواهيد لكنت خود را مخفى نگه داريد، آن را هميشگى كرده‏ايد. حتى به اطرافيان بگوييد گاهى در نماز دچار لكنت مى‏شويد تا ترستان بريزد. 3. وقتى دچار لكنت مى‏شويد، راحت و آرام باشيد و هيچ‏گونه فشارى به خود نياوريد. اگر بخواهيد به زور لكنت به وجود آمده را از بين ببريد، وضعيت بدتر مى‏شود. پس بهتر است هنگام لكنت آرام باشيد و به راحتى تنفس كنيد. 4. هنگامى كه دچار لكنت مى‏شويد، حركات اضافى و عادات نامطلوبى از خود نشان ندهيد؛ مثل كج كردن صورت و دهان، گذاشتن دست جلوى دهان، تكان دادن يا خاراندن سر، گشاد كردن سوراخ بينى، كشيدن گوش، حركات دست و... اين حركات ممكن است به طور موقت سبب كاهش لكنت شود؛ ولى در طولانى مدت آن را تشديد مى‏كند؛ زيرا سبب انگشت نما شدن و در نتيجه خجالت بيشترى شده و بدين ترتيب لكنت را افزايش مى‏دهد. 5. بهترين راه درمان اين مشكل اين است كه قبل از «تكبيرة الاحرام» نماز كاملاً آرام و عادى باشيد و اصلا نگران درست گفتن يا نگفتن تكبير نباشيد و يقين صد در صد داشته باشيد كه هيچ مشكلى در گفتن تكبير نداريد. چنانچه كلمه «اللَّه اكبر» را در غير نماز و يا نمازهاى مستحبى و مانند آن، بدون هيچ نگرانى مى‏گوييد، چنين حالتى را در نماز واجب و جماعت هم داشته باشيد. لازمه اين كار اين است كه بدانيد دستگاه صوتى شما، هيچ مشكلى براى اداى اين كلمه ندارد و تمام علت اين مشكل آن است كه خيال مى‏كنيد تكبير را نمى‏توانيد درست بگوييد و همين تخيّل سبب ترس و اضطراب مى‏شود و خود را به شكل لكنت نشان مى‏دهد. پس هنگام نماز اصلا به آن فكر نكنيد و حتى اگر اين فكر ناخودآگاه به ذهن شما آمد، به وسيله توجه به خدا و عظمت او و اينكه مى‏خواهيد با مالك تمام عالم صحبت كنيد، هم حضور قلب خود را بيشتر كنيد و هم فكرتان را از اشتغال به اين مشكل منحرف سازيد. نویسنده: ابوالقاسم بشیری

عکس مشاور
مشاور: پرسمان نهاد رهبری

email info@ezdevaj.org

کلید واژه ها:


#اختلال های زبان