ارتباط دانشجويان دختر و پسر


سؤال :

لطفاً درباره راهكارهاي ممانعت ارتباط دانشجويان دختر و پسر، مطالب مفيدي ارائه كنيد كه نيازی ضروري است؟


جواب :

با سلام و احترام خدمت شما پرسشگر محترم؛ از حسن اعتماد شما به اين مركز خوشحاليم و اميدواريم اين ارتباط همواره ادامه داشته باشد. از پرسش شما اين برداشت را مي كنيم كه منظورتان از راهكارهاي ممانعت ارتباط دانشجويان دختر و پسر، راهكارهاي فرهنگي است و آن هم ارتباط های عاطفی و دوستانه و آسیب زا. وقتي راهكارهاي فرهنگي در اين زمينه مطرح مي شود به اين معني است كه بايد كاري كنيم بينش و ديد دانشجويان دختر و پسر نسبت به اين نوع ارتباط ( ارتباط آسيب زا) نگاهي ديني و صحيح باشد. زيرا موضوع مورد بحث انسان است و تا انديشه و نگرش او نسبت به مساله اي صحيح نباشد رفتاش نيز صحيح نخواهد بود، چون رفتارهاي ما بازتاب تفكرات وانديشه هايمان است. يگانه راهكار موثر و مفيد، ايجاد دانايي، آگاهي دهي و بصيرت افزايي دانشجويان درباره مضرات و پيامدهاي منفي اين نوع ارتباط است كه به برخي از اين آسيب ها اشاره مي كنيم : 1. بوجود آمدن برخى انحرافات جنسى، اخلاقى و اجتماعى در اثر عدم رعايت شئونات اسلامى از قبيل حجاب كامل و ... 2. افت تحصيلى در اثر مشغول شدن روح، فكر و قوه خيال دانشجو به جنس مخالف و عدم توجه كافى به مطالب استاد يا مطالب كتاب در زمان مطالعه و ... 3. اضطراب و نگرانى ناشى از انگيزش شهوانى. اما براي ايجاد اين آگاهي در دانشجويان از روش هاي مختلفي مي توان استفاده كرد مانند : اهتمام رسانه هاي ملي براي آگاهي دهي در اين رابطه، برگزاري هم انديشي ها، همايش ها و كنفرانس هايي در اين زمينه، بر پايي نمايشگاه هاي مربوط، معرفي كتاب هاي اخلاقي و ديني مفيد در اين زمينه، و ... هم چنين مي توان با ايجاد فضاهاي معنوي در دانشگاه ( برگزاري نماز جماعت و دعاهاي دسته جمعي، برنامه هاي ديني و فرهنگي و اردوهاي مذهبي و ...) حس ديني را در دانشجويان تقويت كرد تا از اينگونه ارتباط ها حذر كنند. با توجه به اين كه این آگاهي دهي ممكن است در همه افراد موثر واقع نشود (به دليل تربيت خانوادگي افراد در محيط هاي مختلف و نوع نگرش قبلي آن ها)، بهتر است محيط تحصيلي دختران و پسران دانشجو در محيط دانشگاهها و موسسه هاي آموزشي عالي از يكديگر جدا شود و چنانچه فعلا جداسازي كامل ممكن نيست، جدا سازي كلاسها و محيط آموزشي،كه بار مالي قابل توجهي هم ندارد، عملي گردد. بايد بپذيريم كه اختلاط دختران و پسران دانشجو در سنين دانشجوئي كه اوج تظاهر و فشار غريزه جنسي است و هر دو گروه نسبت به هم احساس نياز شديد دارند، با اخلاق اسلامي سازگاري ندارد. خوشبختانه مراكزي هر چند اندك در سطح آموزش عالي برنامه جدا سازي دختران و پسران را اجرا كرده و بازده علمي و اخلاقي مطلوبي داشته اند. البته اگر خودتان مي خواهيد اين گونه ارتباط ها را در محيط دانشگاه به حداقل برسانيد ( كه كار پسنديده اي است) بايد گفت : اگرچه ارتباط دانشجويان دختر و پسر اگر ارتباط علمي و درسي باشد و نه ارتباط عاطفي و دوستانه، در حد ضرورت از لحاظ شرعي اشكالي ندارد ولي اگر ضرورتى ايجاب نمى‏كند حتّى الامكان چنين روابطى با نامحرم برقرار نكنيد و در صورت برقراري ارتباط ( علمي يا كاري و نه عاطفي و دوستانه) در مقابل افراد نامحرم، رفتارى متكبّرانه داشته باشيد نه رفتارى صميمانه. اينكه در احكام شرعى گفته شده در غير ضرورت مكروه است مرد با زن هم صحبت شود، مخصوصا مرد و زن جوان، به اين دليل است كه چه بسا همين هم صحبت شدن ها، غرايز جنسى افراد را تحريك كند و يك اُلفت و محبّت شهوانى بين مرد و زن ايجاد گردد و نقطه آغازى براى غوطه‏ور شدن در انحراف و فساد شود. در هر حال انسان بايد دقيقا درون خود را بكاود و باطنش را عميقا مطالعه كند كه صحبت كردن با افراد نامحرم چه ضرورتى براى او دارد. در صورت ناچارى و ضرورت، روابط با نامحرم تا آنجا كه به شكستن حريم احكام الهى منجر نشود، همانطور كه گفته شد جایز است. بنابراين، گفتگو و نگاه‏هاى متعارف بدون قصد لذّت و ريبه، اشكالى ندارد. امّا با اين حال، افراد حتى‏ الامكان لازم است در مكان هاي مختلف اجتماعي (دانشگاه،كلاس‏ها و ...) به گونه‏اى باشند كه كمترين اختلاط پديد آيد. روشن است كه هر فرد خود بهتر مى‏تواند تشخيص دهد كه كجا از مرز فراتر رفته است. «بل الانسان على نفسه بصيره؛ آدمى بر نفس خود آگاه و بيناست»، (سوره مبارکه قيامت ، آيه شریفه 14). نكته مهم و پاياني : كودكان ديروز، جوانان امروزند. اگر اين فرهنگ سازي ها و آموزش ها از زمان كودكي در فرد نهادينه شود، او در جواني هم راه درست را خواهد پيمود. در دوان كودكي فرد مانند يك موم است كه به راحتي شكل مي گيرد و بسيار هم آموزش پذير است. چرا ما اين فرصت طلايي را از دست مي دهيم و بعد مي خواهيم با هزينه هاي گزاف آن را جبران كنيم كه در اكثر موارد هم موفق نمي شويم. مشكل اينجاست كه ما مي گذاريم فرد بزرگ شود و به دانشگاه بيايد و بعد به فكر اين مي افتيم كه ديد او را نسبت به مسائل زندگي تغيير دهيم. نمي گوييم تغيير نگرش غير ممكن است. نه ، غير ممكن نيست و شدني است ولي بسيار مشكل است و خيلي اوقات هم ممكن است قادر به انجام اين كار نشويم. خشت اول گر نهد معمار كج/ تا ثريا مي رود ديوار كج. البته اين قصه سر دراز دارد و بحث در اين باره در اين نوشتار نمي گنجد ( بحث تربيت خانواده، مدرسه، همسالان، محيط و جامعه و ...).

عکس مشاور
مشاور: پرسمان نهاد رهبری

email info@ezdevaj.org

کلید واژه ها:


#سایر موارد ارتباط